De blog dit keer over veel voorkomende gezinspatronen die ik in gezinnen in mijn praktijk tegenkom. Een worsteling waar je niet de enige in bent, al voelt dat vaak wel zo. Deze worsteling zorgt voor onzekerheid bij ouders én puber. Vaak komen dan gedachten boven als: “Hoe doen anderen dat?”. Omdat ik gezinnen graag herkenning en erkenning wil bieden op dit gebied schrijf ik deze blog, want

Niemand is perfect.
We maken fouten.
We zeggen de verkeerde dingen.
We vallen en we staan weer op.
Beter.

(Bron: voorpositiviteit.nl)

Moeders

Alle jongens in mijn praktijk worden door hun moeder bij mij aangemeld. Deze moeders signaleren dat er problemen zijn, maar weten vaak niet welke hulp passend is. Ze zijn het meest thuis bij de kinderen, terwijl de vaders voor hun werk meestal lang en veel weg zijn. De moeders hebben regelmatig het gevoel er thuis alleen voor te staan. Ze zijn moe en voelen zich overbelast. Daardoor zijn ze sneller boos en ontstaat er al snel ruzie om de kleinste dingen.

Vaders

Vaders komen vaak thuis in een sfeer waar ze niet blij van worden, terwijl ze na een dag werken juist toe zijn aan rust. Soms gaan ze hierdoor (onbewust) nog langer en nog meer werken. Hierdoor komt er nog meer op de schouders van de moeder terecht.

Pubers

Pubers krijgen voor hun gevoel vaak de schuld van de onrust in huis. De oorzaak daarvan is onder andere dat pubers, vooral jongens, hun emoties en worstelingen vooral via (dwars) gedrag uiten. Ze reageren boos, luisteren niet, zitten op hun kamer of gaan veel weg van huis. Daarnaast willen ze graag gehoord worden. Daarom geven ze vaak hun mening over de regels van hun ouders, wat vaak eindigt in een hevige strijd. Er is altijd een reden voor dit (lastige) gedrag.

Schreeuwen uit onmacht

Wanneer een gezin zich in deze situatie bevindt, luistert niemand meer naar elkaar. De gezinsleden kunnen elkaar niet meer echt bereiken. Als je het idee hebt dat er niet naar je geluisterd wordt, ga je soms schreeuwen. Schreeuwen zorgt voor nog meer spanning en negativiteit in huis, niemand vindt dat prettig. Om die reden gaat iedereen op eieren lopen om te voorkomen dat de bom gaat barsten. Maar op een zeker moment gaat hij toch weer barsten. Je wilt dat zo lang mogelijk uitstellen. Dat is slopend.

Je bent niet meer graag thuis

Het gevolg is dat niemand meer graag thuis is, want daar is het niet meer gezellig. Pubers zijn bang dat hun ouders gaan scheiden en/of dat hun ouders niet (meer) van hen houden. Sommigen geven daarom ook aan dat ze uit huis willen of niet meer bij het gezin willen horen. Dat doet de ouders pijn en verdriet. Het gezin is in een negatieve spiraal terecht gekomen. Ze willen het anders, maar hoe dan?

Wat een extern iemand kan doen om hieraan te werken als gezin

Als je onderdeel bent van de thuissituatie is het moeilijk om er zonder emotie naar te kijken. Maar met een onafhankelijk iemand erbij kun je leren vanuit een “helikopter” naar de situatie te kijken. Dat zorgt ervoor dat je even uit de emotie stapt en er van een afstandje naar gaat kijken. Dan kun je met elkaar bespreken wat er nou eigenlijk gebeurde voordat het misging.

Kinderen en pubers weten precies de vinger op de zere plek te leggen

Als je openstaat voor de feedback van je puber – hoewel het soms erg confronterend is – is deze feedback vaak ontzettend leerzaam én verhelderend. En als het lukt om naar je kinderen te luisteren, zullen zij zich ook direct gezien, gehoord en serieus genomen voelen. Dat is de eerste stap om uit de negatieve spiraal te komen en in de richting van (weer) een harmonieus gezin te gaan. Het kàn, ook al heb je er misschien nu even geen vertrouwen meer in.

Wat kan begeleiding van buitenaf opleveren?

  • ’s Avonds weer gezellig als gezin eten en tegelijkertijd ontspannen bijkletsen.
  • Ontspannen thuiskomen na een werkdag.
  • Weer een team vormen als gezin, zodat je goede afspraken met elkaar kan maken.
  • Vertrouwen hebben in elkaar, waardoor je elkaar ook meer ruimte en vrijheid durft te geven.
  • Goede gesprekken met je pubers, zodat je weet hoe het met ze gaat en wat er bij hen leeft.
  • Als er onenigheid ontstaat, weten jullie hoe je hier op een rustige manier mee om kan gaan.

Heb je vragen naar aanleiding van deze blog of wil je een kennismakingsgesprek inplannen? Neem dan gerust contact op: marieke@coachpraktijkblijleven.nl