Een tiener in huis, oftewel opvoeden voor gevorderden!

Controle houden

De grootste angst van veel ouders is drank en drugsgebruik bij hun kind…Je wilt niet dat ze  gaan gebruiken, maar je hebt er geen controle over. Ze doen het toch. Verbieden heeft geen zin…Zo frustrerend is dat!

Je kan er wel gesprekken met ze over hebben. Je kan ze de gevaren vertellen, vragen waar hun grens ligt en bespreken hoe ze “nee” kunnen zeggen als ze iets niet willen (proberen). Daarna is het nodig het los te laten en erop te vertrouwen dat ze weten wat ze doen.

Uiteraard kan het een keer fout gaan met je tiener, op welk vlak dan ook. Het is onze taak als ouders om ze dan weer overeind te helpen. Je kind onderuit zien gaan zonder er iets aan te kunnen doen is lastig voor elke ouder.  We behoeden onze kinderen liever voor foute keuzes.  Je hoeft ze niet volledig los te laten, maar je moet ze ook niet te strak begrenzen….Los vasthouden is het mooiste wat je kan doen.

Verschillen tussen vaders en moeders

Vaders staan vaak anders in de opvoeding dan moeders. Moeders zijn er vaak wat meer op gericht om (emotioneel) contact met hun kind te houden. Zij proberen dit door begrip te tonen voor de gevoelens van hun kind en conflicten niet te veel te laten oplopen. 

Vaders willen graag controle houden over hun tiener. Ze merken dat dat eigenlijk niet meer lukt, de tiener is een volwassene aan het worden.  Ze worstelen hiermee, hebben vaak strengere regels en hardere straffen dan de moeders. Dit kan soms tot heftige ruzies leiden, zelfs tot slaande ruzie en soms zelfs (de neiging hebben om) hun tiener uit huis te zetten. Het lijkt vaak om een machtsstrijd te gaan, vader wil laten zien dat ouders de baas zijn. Zoonlief wil zelfstandig en vrij zijn om zelf te bepalen wat hij doet. Hij laat weten dat vader niet de baas over hem is. Hij verzet zich. Dat triggert de boosheid van vader nog meer.  Zoon wil ruimte en als hij die niet krijgt, pakt hij het wel op een of andere manier. Bijvoorbeeld door precies het tegenovergestelde te doen van wat vader vraagt/wil. Vaders hebben minder aandacht voor de sociaal emotionele kant van het gedrag van hun tiener, daar zijn de moeders vaak voor nodig.

Deze verschillen tussen ouders kunnen voor conflicten binnen de relatie zorgen. “Doe toch eens rustig, je slaat door”, zegt de moeder. “Jij bent altijd aan het pappen en nathouden, zo leert hij het nooit dat hij niet de enige in huis is”, is de reactie van vader. “Jij hebt makkelijk praten, jij bent de hele dag aan het werk. Ik ben moe en ben er ook af en toe even helemaal klaar mee en geef dan sneller toe ja”, zegt moeder. Dit zorgt voor nog meer stress, spanningen en ruzies binnen het gezin.

Ouders, vorm samen een topteam

Wat nou als jullie allebei gelijk hebben? Jullie kunnen  elkaar juist versterken en hebben elkaar nodig. Moeder kan vader een beetje afremmen en de sociaal emotionele kant uitleggen. Vader kan aangeven waar de grenzen liggen en moeder helpen die ook te hanteren. Samen zoeken naar een balans tussen begrenzen en ruimte geven. Samen kunnen jullie een topteam zijn. Je hebt elkaar dan wel nodig (ook als je niet meer bij elkaar woont). Praat met elkaar, bespreek (zonder oordeel) elkaars aanpak en wensen voor wat betreft de opvoeding. Zorg voor een plan van aanpak waar jullie allebei achter staan. Communicatie is de sleutel. Zowel tussen ouders onderling als tussen ouder-tiener. Jullie willen uiteindelijk geen van allen deze sfeer en ruzies, wees daar bewust van. Doorbreek het met elkaar. Lukt dat niet? Zorg dan dat jullie hulp zoeken. Hulp zoeken gebeurt vaak op het initiatief van moeder, vaders vinden dit vaak (nog) niet nodig. Het zoeken van hulp als gezin is vaak al een eerste grote stap naar positieve verandering.